May I be I ? 




Basten Basstanie, thirty-something and walking this earth in a shoe size forty-three. Those are some pure facts about me.

Marina Yee, former teacher and mentor, described me in a different way. When I graduated, she wrote to me in a letter "Basten, you are your own inspiration." 

I dedicate myself to myself and all sources that empower my inspiration.
With an endless urge to absorb information and a never-ending hunger for exploring the unknown, I set my journey. 
I love researching and expanding the limitations of materials & techniques I come across. With these results I try to broaden the horizon of  narrow minded views.


I would describe my work as RAW, primal and uncensored, 
yet tailored and well studied.
Themes that inspire me the most are mental health, manual craftsmanship,
my vivid dreams and imaginary world,  social topics and poetry.

To empower these themes even more, I open up my mind for people with a great mindset to develop and collaborate with.
In the end I’m quite a dying breed in a world of plastic and full of zero and ones.



but may I be I ?


 

'van niets iets maken'

interview by Amber Fabré

Ik ontmoet Basten op zijn reguliere plek; achter zijn naaimachine. Hij is opgetogen. “Kijk eens hier”, zegt hij en hij laat mij zijn nieuwste t-shirt ontwerp zien. “Mijn nieuwe bedrukkingen zijn geprint en mijn latex-staaltjes zijn toegekomen.” Door zijn enthousiasme wordt het mijne ook aangewakkerd. Zijn nieuwe label spelt “Cut me like a rose, tame me like a beast.” Even wenste ik dat ik ook zó edgy was. 

Wanneer begon je met het ontwerpen van kledij?

Mijn eerste contact gebeurde in de middelbare school: ik maakte filmpjes met mijn vrienden en was verantwoordelijk voor de styling en het kostuumontwerp. Uiteindelijk was dat helemaal niet professioneel, dat was gewoon prutsen met kleren, maar toen is de vonk écht overgeslaan.

Ik veranderde op m’n 16e van richting om 'Mode & Creatie te gaan studeren, een richting waar je enorm veel creatieve vrijheid krijgt. Toen werd het duidelijk dat dit de weg was die ik wilde inslaan. Na de middelbare school zette ik mijn onderzoek naar mode verder aan het KASK, school of Arts



Wat inspireert jou tot ontwerpen?

Ontwerpen ligt voor mij erg dicht bij zelfexploratie. Ik heb gemerkt dat ik leef in contrasten en dat ik steeds input nodig heb van de beide zijden. Eigenlijk voel me ik me een beetje als een metronoom die tikt: ik heb een constante flow aan input nodig van de ene kant en dan weer van de andere kant. Dat zoeken naar contrasten en de drang ernaar, vind je ook terug in mijn ontwerpen: glanzend vs. mat, wit vs. zwart, leven vs. dood.

Ook kunstenaar El Anatsui is een grote inspiratiebron voor mij. Hij maakt miljoenenwerken uit schrootafval.

Van niets iets maken, is een grote drijfveer voor mij. Dat is iets wat al stamt vanuit mijn jeugd. Mijn moeder heeft me alleen opgevoed en daar heb ik steeds geleerd om elke kans, elk moment en elke euro te omarmen. Ik ben nooit bepamperd geweest en daar ben ik nu erg blij om. Het heeft me enorm veel doorzettingsvermogen gegeven.

Ook de metamorfose of het evolutieproces is een grote inspiratiebron voor mij. Neem nu fulguriet, dat is zand dat door een blikseminslag werd gekristalliseerd. 

De buitenkant van een fulguriet is meestal ruw en is bedekt met zandkorrels, terwijl de binnenzijde vaak glad is. Dat zijn dingen die ik meeneem in mijn ontwerpen: ruw vs. zacht en kleine accenten die je op het eerste zicht niet zou opmerken.

Wat heb je vooral ontdekt over jezelf?

Ik heb vooral geleerd dat ik gewoon mezelf ben. Dat is met alle rare trekjes, het is de reden waarom mijn lief mij zo graag ziet. Dat is waarom mijn vrienden me vertrouwen. Ik heb daar vrede meegenomen en door de jaren heen wordt dat gevoel steeds sterker. Ik heb mijn rare trekjes, ik vind ze zelf leuk.

Heel veel heeft te maken met staying true to yourself: ik zie heel graag luxueuze stofjes, maar zie mezelf daar niet voltijds mee aan de slag gaan, tenzij in een accent. Ik hou me liever bezig met pure vormen en stoffen, omdat dit zelf meer mijn stijl is. Ik weet waar ik vandaan kom en respecteer dat enorm.

Ik vind dat je jezelf of je afkomst niet mag verloochenen. Je draait dat om en gebruikt het in je voordeel. Ik heb echt geleerd om het te omarmen.
Embrace it, instead of rejecting it.